شاید رستگار شوید

به نام خدای رجبیون

اتشی دارم که مپرس خاکسترم را هم بر باد دادند

 

زبانم چند وقته قفل كرده

جاي شكرش باقي است

ديدار اموات يادتون نره

 

سلام

سلام من را از کر بلا از سرزمین عشق می شنوید

جای همه عشاق نایب زیاره هستم

                                                       یا نور فوق نور

خداوندا این نورانیت بصیرت قلوب که اولیاء از تو خواستند و خواهش نمودند و به نورانیت ان واصل به تو شدند چه بصیرتی است؟

بارالها این حجب نور که در لسان ائمه معصومین ما متداول است چیست؟

این معدن عظمت و جلال و عز قدس و کمال چه چیزی است که غایت مقصد ان بزرگواران است

و ما تا آخر از فهم علمی آن محرومیم تا چه رسد به ذوق ان و شهود آن؟

خداوندا ما که بندگان سیه روی سیه روزگاریم جز خور خواب و بغض و شهوت از چیز دیگر اطلاع نداریم

و در فکر اطلاع هم نیستیم 

تو خود نظر لطفی به ما کن و ما را از این خواب بیدار و از این مستی هشیار فرما./

 

                                            یا ذبیح الله یا حسین

امام رضا (ع):چشمهای ما زخم شد از برای حسین

دلم عجیب برات تنگ شده نه از گرفتنهای که با رسیدن اروم بشه عطشی که دریا ها هم نتواند سیر کند  مگر رسول اکرم نفرمود اتش عشقه تو تمومی نداره تا قیام قیامت

این اسمت دلمو می لرزونه

 (من پریشان حسینم     روضه خوانی اورید

  مسجد محراب منبر      هست مدیونه حسین

  فیض   اماده   است      اینک روضه خوانی اورید)

یکی بیاد برام روضه بخونه  محرم اومد ( دیده ما سینه ما مجروح شد  مرهم این زخمها اشکه روانی اورید)

اه ه ه  چه کرد غم تو ...

خدایا این شب تار را با ظهورش روشن کن امتحان خلقت بس است .همین ننگ بر ادمیزاد بس که بهترین خلقت را با سنگدلی و  و قاحت کشتند و نهایت ان را با به اسیری بردن زن و بچه اش به اتمام رساندن  خدایا چه می خواهی ببینی؟ بس است ما را امتحان  تمامش کن خدایا وقتش نرسیده  هزار و اندی سال بس نیست

اگر همه مردم بر حب و دوستی امیرالمومنین جمع می شدند خداوند عزوجل جهنم را نمی افرید. پیامبر اکرم

عید اکبر بر تمام محبان مولا علی مبارک

من مواعظ على عليه السلام:

ذلّلوا أخلاقكم بالمحاسن وقوّدوها إلى المكارم وعوّدوا أنفسكم الحلم.

(تحف العقول صفحه 224)

تذليل، به معناى رام‏كردن است.

در اخلاق طبيعى انسان (انسانى كه تربيت نشده) ناسازگارى‏ها و ناهمواريهايى وجود دارد و وظيفه انسان اين است كه اين ناملائمات را از بين برده و اخلاق خود را به سمت متعادل متوجه سازد، مثلاً صفت دليرى خود را به سوى شجاعت سوق دهد و نگذارد كه به صورت ذميمه تهوّر درآيد. اين كار بايد با شناسايى صفات و برنامه‏ريزى و ممارست و مجاهدت، انجام‏گيرد و تصميم‏هاى مقطعى و زودگذر نتيجه‏اى ندارد. البته يك عامل وجود دارد كه اگر در انسان پيدا شود انقلاب عجيبى در خلقيات انسان پيدا مى‏شود و آن عامل كيمياى محبت الهى است كه اگر دل انسان به سمت حق تعالى گرايش پيدا كند راه صد ساله را يك شبه مى‏پيمايد.
در فراز بعد مى‏فرمايد خود را به حلم و بردبارى عادت دهيد
حلم، تنها به معناى عصبانى‏نشدن نيست بلكه به معناى ظرفيت پيداكردن است. انسان بايد در مقابل عواملى كه او را به خشم مى‏آورد يا او را به غرور مى‏اندازد و يا به فرح و سرورهاى پوچ وامى‏دارد همچون دريايى كه رودهاى خروشان با رسيدن به آن آرام مى‏گيرند، باشد و همه آنها را در خود هضم نمايد.

ولمّا نزلت عليه «ولاتمدّن عينيك إلى ما متعنا به ازواجاً منهم... الى آخر الآية»، قال صلى الله عليه وآله وسلّم:

مَنْ لَمْ يتعّز بعزاء اللّه انقطعت نفسه حسراتٍ على الدنيا ومن مدّ عينيه اَلى ما في أيدي الناس من دنياهم طال حزنه وسخِط ما قسّم اللّه له من رزقه وتنقصّ عليه عيشه.

(تحف العقول صفحه 51)

پيامبر صلى الله عليه وآله وسلّم بعد از نزول آيه شريفه فوق (به نعمتهاى مادى كه به بندگان خود داديم چشم مدوز و حسرت نعمتهائى كه در دست مردم است مخور)، فرمودند:
مؤمن بايد خود را به تسلاى الهى تسلى دهد و به آنچه كه نزد پروردگار است از قبيل رحمت بى‏پايانش و پاداشهايى كه در قيامت براى مؤمنين قرارداده، دل خوش دارد. وگرنه اگر به مال و مقام و امكانات ديگران چشم بدوزد يا هميشه در حسرت و اندوه و غصه بسر برده و به مقدّرات الهى راضى نمى‏شود و زندگى پرملالى خواهدداشت و يا بايد وارد مبارزه تلخى شده و مزرهاى حلال و حرام الهى را بشكند و از هر طريقى ولو نامشروع، خود را به ديگران برساند.
پس براى اين كه در آتش حسرت زندگى ديگران نسوزيد و يا در ميدان مبارزه‏اى بى‏فرجام گرفتار نشويد، مايه‏هاى تسلاى خدا را براى خود برجسته كنيد.

    انا بقیه الله

0وعده خدا عملي شد. حضرت حجة بن الحسن،مهدي موعود نمايان شد و زمين به نور پروردگارش روشن شد.

0امروز منادي ندا داد که حق با علي و شيعيان اوست و اين ندا را هر قومي به زبان خود شنيد.

0اولين کسي که با حضرت ولي عصر بيعت کرد جبرئيل امين، ملک مقرب درگاه خدا بود؛ آنگاه تمام ياران حضرت به سوي او شتافتند

امروز حضرت بقية الله العظم، رهبر کل جهان، به ديوار کعبه تکيه کرده و ندا برآوردند: «بقية الله خير لکم ان کنتم مؤمنين. انا بقية الله، من آمدم. به سوي من بشتابيد و به فرمان من گردن دهيد.»

0امام زمان ارواحنا فداه با دست عنايت و نگاه ولايتي خويش عقل هاي بشريت را کمال بخشيدند.

0حضرت ولي عصر با محبت بي نظير خود تمام مردم را به دين اسلام جذب نموده و توبه کنندگان را به آغوش مهربان خود پذيرفتند.

بعضي از کساني که ساليان سال در انتظار چنين روزي زندگي کرده و از دنيا رفته اند، اکنون به خواست خدا رجعت نموده و عاشقانه آماده ياري حضرتند.

0امروز اخبار تمام رسانه ها مربوط به ظهور حضرت ولي عصر اروحنا فداه است.

0پاره اي از رسانه ها از قدرت روحي مهدي عليه السلام و برخي ديگر از زيبايي حضرت مطلب نوشتند

0مقام معظم رهبري (حفظه الله) فرمودند: «امروز روز شروع تاريخ بشريت است.»

0نماينده و نايب امام زمان، آيت الله العظمي خامنه اي پرچم انقلاب را به صاحب پرچم تحول دادند و پرچم انقلاب حضرت مهدي به عنوان يگانه پرچم جهان و جهانيان معرفي شد.

......

...

و مردم ايران، مرد و زن، پير و جوان، همگي از شوق ظهور مولايشان به خيابان ها آمده و با شور و شعفي غير قابل وصف لبيک گويان آمادگي خود را براي ياري آن حضرت اعلام نمودند

بر گرفته از وبلاگ عزیزی که به ملکوت پیوسته http://louhedel.parsiblog.com/ طی شش سال به کجا رسید من هنوز در خم کوچه اولم وای بر من وای که چگونخ پاسخ حضرت دوست را بدهم با چه رویی

                                               ای گنج فقیران ای عزت بدبخت بیچاره ها

خدایا! چه شده مرا که هر زمان که پیش خود گفتم که دیگر برای رابطه با خدا خود را آماده کردم و خواستم به نماز بایستم و تو را مناجات کنم، حالت چرت و بی حالی را بر من مسلط کردی.

پروردگارا! چه شده مرا، چه شده مرا که هر وقت گمان بردم که باطنم نیکو شده و می توانم هم مجلس توبه کنندگان باشم پیش آمدی برایم رخ می دهد که پایم لغزش پیدا کرده و بین من و خدمتگزارانت فاصله می افتد.

شاید خدا، از درگاهت مرا رانده ای. از خدمت دورم کرده ای. یا آنکه خدا، دیده ای که حقوق را کم ارزش می دانم و از تو رویگردانم و به من خشم کرده ای.

نکند خدا دیده ای مثل دروغگویانم، طردم کرده ای یا آنکه دیده ای شکر نعمات تو را بجای نمی آورم، مرا محکوم کرده ای.

خدایا شاید مرا دیده ای به جمع بیهوده گذران دلبسته ام، راه بین من و آنها را باز گذاشته ای.

و از همه مهمتر؛ خدایا نکند دوست نداری صدای دعای مرا بشنوی، از در گاهت طردم کرده ای.